It's all in the family: Jip Oostindië 


Mijn ouders zijn heel belangrijk in mijn voetbalcarrière, ze helpen mij om voetbal en school te combineren, en alles daarbuiten om ook natuurlijk. Bijvoorbeeld in de eerste lockdown hielp mijn moeder met de oefeningen die ik kreeg van VV Alkmaar en deed ze soms ook mee met de bootcamps. Mijn ouders motiveren mij ook als ik het moeilijk heb. Ik had vorig jaar bijvoorbeeld ook een lange blessure dat was mijn eerste echte blessure en ze hielpen mij erbij hoe ik het best kon herstellen, en wanneer ik weer mocht trainen en wanneer niet, en dat ik niet te snel weer het veld op ging omdat het dan erger werd en dat het dan langer duurde. Ze helpen mij ook met school. 

Mijn ouders: Jip was zes jaar toen ze op een dag huilend thuiskwam van ballet en riep “ik wil niet meer balletten, ik wil op voetbal!” En daarmee maakte ze heel duidelijk hoe het voor haar zat. We hebben nog een tussenstap gemaakt met 10 zondagochtendsessies hockey, maar dat was een sociaal ‘moetje’ en werd geen succes. Haar eerste stappen op het voetbalveld deed ze bij De Foresters in Heiloo. Eén jaar in een meisjesteam, waar Jip topscoorder van het jaar werd, met ja zeker......196 doelpunten en dit F pupillen team werd tevens kampioen! Het was duidelijk dat Jip meer uitdaging nodig had, ze heeft daarna vijf jaar bij de jongens gespeeld. Elk jaar een ander team, andere trainer en coach. Iets wat wij als ouders heel bijzonder vonden en ze heeft daardoor geleerd zich aan te passen in allerlei situaties.
In februari 2020 werd Jip gevraagd om te komen spelen bij VV Alkmaar. Als jongste speler mag ze haar talent ontwikkelen bij MO16, wat een prachtige kans is om haar droom te verwezenlijken. Er zijn veel mooie momenten die we ons herinneren, van mooie passes en doelpunten tot selectie bij de KNVB. Een bijzonder leuke ervaring was de zomer van 2019 waar zij geselecteerd werd voor het internationale toernooi in Metz Frankrijk. Alle meiden en de staf gingen in een hotel en de meegereisde ouders elders. In de bloedhitte hebben de meiden 3 dagen lang onder de bezielende leiding van Gerard Timmers heerlijk gevoetbald. Dit zijn wel de dingen die je onthoudt  en waar je kind van groeit en niet alleen op voetbalgebied, maar ook op sociaal vlak. Ook de wedstrijden die bezocht zijn van Ajax en het Nederlands elftal en het teamuitje naar de openingswedstrijd NL- Noorwegen op het EK voetbal vrouwen. Of het spelen op een internationaal toernooi in Heerenveen i.c.m. overnachten in een jeugdherberg als je 10 bent, dát vormt je.
We zijn heel trots op haar, sowieso is ze heel gedreven en heeft ze plezier met haar teamgenoten. Elke doordeweekse ochtend zit ze om zeven uur op de fiets om vervolgens eerst twee uur te trainen en daarna haar schoolplicht te vervullen. En ook dat doet ze goed. In ons gezin is het vanzelfsprekend dat je elkaar helpt en dat doen we met beide kinderen. Hierdoor ervaren ze dat het normaal is om jezelf te ontwikkelen. Sport en vitaliteit is een belangrijke pijler bij ons en we zijn blij met dit.

Jip: Vroeger hebben mijn ouders ook veel gesport ook met de bal! Mijn vader deed aan waterpolo en was nogal fanatiek.Mijn moeder deed aan volleybal en heeft ook bij het Nederlandse team gezeten in de onderbouw.

 
linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram