It's all in the family: Veerle Most 


ZONDER MIJN OUDERS GEEN VOETBAL

Mijn ouders heten Jeroen en Renate. Vanaf het begin staan ze altijd aan mijn zijde. Ik begon voetbal onschuldig op mijn 10e, hier begon ik eerst bij de jongens en was vooral mijn vader erg enthousiast. Uiteindelijk kwamen er steeds meer meiden naar de club en is mijn vader een meidenteam begonnen. Vanaf dit moment is mijn vader er steeds meer tijd in gaan steken om een hoger niveau te halen met het team. Deze jaren betekenen heel veel voor mij, in gedachten ga ik nog wel is terug om te bedenken wat ik toen had en nu al bereikt hebt. Wees daar trots op en wees je ouders daar dankbaar voor. Mijn moeder die ik elke wedstrijd hoorde schreeuwen “kom op, duw haar eens weg, je bent veel sterker, laat het zien” of “komaan meissie ram hem erin” voor zulke momenten doe je het.
Mijn ouders steken heel veel tijd in mij buiten het voetbal en binnen het voetbal. Geen één topsporter gaat deze weg soepel af. Het is niet altijd geweldig wat mensen denken van buiten, dit heb ik heel erg geleerd om mij heen. Dat mensen je laten vallen en je niet meer willen spreken of dat je geen tijd hebt voor een feestje en zomaar kan werken. Hier heb ik het mentaal heel moeilijk mee gehad, daarom ben ik erg blij dat ik altijd mijn ouders naast me heb staan, bij elke keuze die ik maak dat ze erin meegaan. Ik denk dat daarom dit mij ook motiveert. Ik weet wat mijn ouders ervoor moeten doen of hebben meegemaakt en dat allemaal om mij te kunnen laten sporten en mij gelukkig te maken. Bijvoorbeeld als ik naar het buitenland moet met het Nederlands elftal. De weken die je er naartoe leeft en het moment van weggaan, valt zwaar voor een moeder en vader. Vooral als ik het moeilijk heb of het loopt niet lekker daar. Normaal zie ik ze in de avond maar dan niet en als je je moeder dan opbelt huilend van het gaat niet lekker, lijkt me dat vreselijk voor mijn moeder omdat ze niks kan doen om mij op te vrolijken alleen positief praten. Elke wedstrijd praten we wat ging het beste en wat kan veel beter. Mijn ouders zijn daarom mijn ogen langs de lijn. Ik zie mezelf niet voetballen, je vergeet dingetjes gewoon af en toe. Daarom vind ik het erg fijn dat ik om elk dingetje bij mijn ouders kan zijn.



 
linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram